De Lecher antenne is vernoemd naar de Duitse fysicus Ernst Lecher (1856-1926) die in 1890 voor het eerst de snelheid van elektromagnetische golven onderzocht, dankzij de zogenoemde 'parallelle draden van Lecher'.  De antenne zelf is ontworpen door de Duitse natuurkundige R. Schneider. De Lecher antenne bestaat uit een kunststof plaatje van epoxyglasvezel waarop een koperen Lechertransmissieleiding is bevestigd die is voorzien van een maatverdeling. Deze meetlat kan met een schuifje op verschillende golflengtes (frequenties) worden ingesteld. Aan het kunststof plaatje zijn twee handgrepen bevestigd, in één van deze handgrepen bevindt zich een magneetstaafje. Hiermee kan naar keuze een positieve of een negatieve polariteit worden ingesteld, zodat positieve en negatieve energie, aanwezig in een orgaan, met elkaar vergeleken kunnen worden.

Ieder gezond orgaan, weefsel of aandoening heeft standaardfrequenties, welke zijn opgesteld na langdurig onderzoek van de onderzoeker en leraar Walter Kunnen. Er zijn al meer dan 1700 frequenties van het lichaam en pathogene belastingen meetbaar. De Lecher antenne kan, met zijn magnetische polen, de lengte van de energiegolf waar hij op wordt geplaatst bepalen en daarmee de frequentie van het orgaan in kwestie. Wanneer de ‘meetlat’ op een energiebaan wordt geplaatst maakt deze een aantal slagen. Het aantal slagen dat de antenne maakt bepaalt de (energie) frequentie van het orgaan dat wordt gemeten. Wanneer dit afwijkt van de standaardfrequentie, is een orgaan uit balans.

Bijna alle Phytonics producten bevatten Himalayazout. Aan dit Himalayazout zijn de bio-energetische frequenties in het Teraherzgebied van de organen, weefsels en meridianen toegevoegd die passen bij de genoemde indicaties van het product. Deze Terahertz-straling is elektromagnetische straling waarvan de golflengte tussen die van infrarood licht en radiogolven ligt, tussen de 10 micron tot 1 mm. Zo hebben de producten van Phytonics ook een energetische uitwerking op het dierenlichaam.